แมกนีไทต์ (Magnetite)
แมกนีไทต์ (Magnetite)
ผลึกอยู่ในระบบสามแกนเท่า แบบรูปผลึกทรงแปดด้านเหมือนแร่สปิเนลที่รูปทรงเหมือนรูปตะกร้อพบได้น้อยมาก ปกติมักเกิดเป็นมวลเม็ด เนื้อละเอียดหรือหยาบ สีดำแบบเหล็ก สีผงสีดำ ความแข็ง 6 เปราะร่วน ความถ่วงจำเพาะ 5.18 ทึบแสง วาวแบบโลหะ รอยแตกขรุขระ ไม่มีแนวแตกเรียบ แม่เหล็กดูดติดดีมาก และตัวแร่เป็นแม่เหล็กด้วย เช่น ดูดเข็มหมุดติด เรียกว่า “แร่แม่เหล็ก” (lodestone)
สูตรเคมี Fe3O4 มี Fe 72.4% O 27.6% อาจมีแมกนีเซียมและแมงกานีสปนในปริมาณมากพอควร
มีสมบัติเป็นแม่เหล็ก และแม่เหล็กดูดติดอย่างแรง จะให้ชัดก็ใช้เข็มเย็บผ้าใหม่ ๆ จ่อเศษผงเล็ก ๆ ของแร่นี้ก็พอจะทราบได้ สีดำและแข็ง ละลายช้า ๆ ในกรดเกลือร้อน
เป็นแร่เกิดในอุณหภูมิสูง พบทั่วไปในหินอัคนีโดยเฉพาะแหล่งแร่ที่เกิดจากการตกผลึก แยกตัวจากหินหนืดในหินอ่อน โดยเฉพาะตรงเขตแปรสัมผัสในส่วนที่มีการแทนที่ และในสายแร่พวกซัลไฟด์ ตามชายฝั่งทะเลที่มีทรายสีดำ มักมีแร่แมกนีไทต์ปนอยู่ด้วยเสมอ เกิดร่วมกับแร่คอรันดัมและสปิเนลในลักษณะที่รู้จักกันในชื่อ “หินเอเมอรี” (emery)
ประเทศไทย พบอยู่ในแหล่งแร่เหล็กที่จังหวัดลพบุรี นครสวรรค์ เลย ชลบุรี ระยอง กระบี่ และนครศรีธรรมราช หินเอเมอรีเคยพบที่อำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา
ต่างประเทศ แหล่งที่ใหญ่ที่สุด คือ Kiruna และ Gellivare ในประเทศสวีเดนตอนเหนือ นอกจากนี้ พบที่ประเทศนอร์เวย์ โรมาเนีย สวีเดน แอฟริกาใต้ รัสเซีย อิตาลี แหล่งที่มีกำลังแม่เหล็กธรรมชาติสูงที่สุดพบที่ไซบีเรีย ที่ภูเขาแฮร์ซบนเกาะเอลบา
เป็นสินแร่เหล็กที่สําคัญ