กำมะถัน (Sulfur)
กำมะถัน (Sulfur)
ผลึกอยู่ในระบบสามแกน ต่าง ลักษณะรูปทรงปิรามิดครอบหัวท้าย แต่โดย ทั่วไปพบเป็นมวลรวมของผลึกที่ไม่สมบูรณ์ หรือ เป็นมวลก้อน เป็นรูปไต เป็นชั้น หรือเป็นก้อนเนื้อ เนียนแต่ส่วนมาก สีเหลือง หากมีมลทินจะมีสี อมเขียว เทาและแดง สีผงสีเหลือง ความแข็ง 1.5-2.5 ความถ่วงจําเพาะ 2.05-2.09 โปร่งใสถึง โปร่งแสง วาวแบบยางสนถึงแบบน้ํามันฉาบหรือ คล้ายดินในแร่แบบก้อน รอยแตกแบบก้นหอย ถึงขรุขระ แนวแตกเรียบ 2 แนวไม่สมบูรณ์
สูตรเคมี S ไม่ละลายในกรด แต่ละลายในคาร์บอนไดซัลไฟด์ และเมทิลีนไอโอไดด์
สีเหลือง เนื้อเหมือน ขี้ผึ้ง เผาไฟละลายและไหม้หมด เปลวไฟเป็น สีน้ําเงิน มีกลิ่น SO2 คลุ้ง หลอมตัวขั้นที่ 1 เกิด คราบเมื่อเผาในหลอดปิด
มักเกิดในบริเวณที่ชิดใกล้หรือตรง ปล่องภูเขาไฟ หรือตามพุก๊าซ พุน้ําร้อน และใน แหล่งน้ํามันดิบแบบโดมเกลือ และตามแหล่งแร่ พวกซัลไฟด์ต่างๆ หรือพบในหินตะกอนยุค เทอร์เชียรีร่วมกับแร่แอนไฮไดรต์ และยิปซัม นอกจากนี้ ยังอาจพบกํามะถันได้ในแหล่งที่มี การสะสมตัวของถ่านหิน
ประเทศไทย พบในบริเวณบ่อน้ําร้อนที่ อําเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ แม่งานสอน เชียงราย ลําปาง สุโขทัย ตาก กาญจนบุรี ราชบุรี ชลบุรี ระนอง (หาดส้มแป้น) สุราษฎร์ธาน ซึ่งท กระบี่ และยะลา
ต่างประเทศ แหล่งผลิตใหญ่อยู่ที่ประเทศ สหรัฐอเมริกา แคนาดา จีน รัสเซีย ซาอุดีอาระเบีย แหล่งอื่นๆ พบในประเทศเม็กซิโก อิหร่าน เยอรมนี โปแลนด์ ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น อิตาลี แอฟริกาใต้ สเปน และอีกหลาย ๆ แห่งทั่วโลก
ใช้ทําดินปืน (gun powder) ไม้ขีดไฟ ทําปุ๋ย ยาฆ่าแมลง ใช้ทําให้ยางอ่อน และทน ทํากรดกํามะถัน แต่ปัจจุบันกรดกํามะถัน ส่วนใหญ่ทําจากไพไรต์เพราะผลิตได้ถูกกว่า เป็น กรดตั้งต้นที่ใช้ผลิตกรดชนิดอื่นๆ และเครื่องยา เคมีอีกมากมาย ผลผลิตกํามะถันประมาณครึ่ง หนึ่งของโลกได้จากชนิดที่เกิดเป็นธาตุธรรมชาติ นอกนั้นได้จากผลพลอยได้ในการถลุงแร่ซัลไฟด์ ต่างๆ และจากการแยกก๊าซธรรมชาติและน้ํามันดิบ